web analytics
Persoonlijke updates

Storytime: mijn verleden met (niet) eten

Hallo daar! Het is inmiddels een tijdje geleden dat ik voor het laatst een persoonlijke update heb geplaatst, dus dit werd wel weer eens tijd! Vandaag wil ik een heel persoonlijk verhaal met jullie delen, wat ik stiekem best wel een beetje spannend vind.. Zoals jullie op mijn site en social media kunnen zien, geniet ik heel erg van koken, bakken, (uit)eten en alles wat daarmee te maken heeft! Dit is alleen niet altijd zo geweest, en hier wil ik graag meer over vertellen. Van 2014-2018 heb ik namelijk geworsteld met een eetstoornis. Het was een lastige strijd om dit te boven te komen, maar I did it! Ik vind het zelf heel belangrijk om niet alleen de mooie dingen, maar ook de moeilijke dingen te kunnen delen. Hopelijk kan ik nog mensen op deze manier inspireren en een steuntje in de rug geven. Mocht je gevoelig zijn voor dit soort content of mocht mijn verhaal vragen bij je oproepen, ik sta altijd open voor een goed gesprek!

Veel mensen die dichtbij mij staan zijn natuurlijk op de hoogte van dit verhaal, maar waarschijnlijk ook heel veel mensen niet. Die zich hierover verbazen, of niet snappen waarom je het jezelf nou zo moeilijk zou maken. ‘Eet gewoon die boterham op, dat is toch goed voor je? Dat weet je zelf ook wel’. Of, ‘Maar wat is er nou mis met halfvolle yoghurt?’, en ‘Waarom moet je alles wat je eet exact afwegen?’, ‘Wat maakt het uit wat we vanavond gaan eten, dat zien we dan wel’. Allemaal vragen en opmerkingen die ik zo vaak te horen heb gekregen, maar waarvan mensen niet snapten dat ik oprecht heel veel moeite hiermee had.

Ik ben gedurende deze periode intensief in therapie geweest. Van psycholoog, tot diëtist, tot psychomotorische therapie. Ik heb het allemaal gehad ;). De kern van mijn probleem zat, zoals bij veel mensen die een eetstoornis ontwikkelen, in een gebrek aan eigenwaarde en zelfvertrouwen, maar daarnaast speelde controledrang en perfectionisme ook een grote rol. Het heeft lang geduurd voordat ik meer inzicht kreeg in de onderliggende oorzaken en zelf de vinger op de zere plek kon leggen. Dit is uiteraard noodzakelijk als je naar een oplossing toe wilt werken.

In 2015 zat ik denk ik op mijn dieptepunt, ik heb zelfs een tijd drinkvoeding op recept gekregen om makkelijk aan te kunnen sterken. Wandelingen en uitjes hield ik simpelweg niet goed vol. In deze periode begon ik ook met studeren, en verhuisde ik hiervoor naar Groningen. Het was best wel pittig om kennis te maken met het studentenleven als je daar zelf niet voldoende kracht en energie voor hebt kan ik je vertellen. De behoefte om een sociaal netwerk op te bouwen, naar feestjes te gaan, goede studieresultaten behalen.. maar ondertussen niet goed voor jezelf kunnen zorgen. Dat was enorm pittig! De vele strenge ‘eetregeltjes’ die hierbij kwamen kijken beperkten mij in vele opzichten. Avondjes relaxt met vrienden afspreken vond ik bijvoorbeeld heel erg lastig. Dan zou ik later op bed liggen, meer drinken, calorierijker eten en drinken dan normaal misschien, weer later op de avond trek krijgen… allemaal dingen die door mijn hoofd spookten en die mij bang maakten om de controle op mijn eten en over mijn lichaam te verliezen. Mentale en fysieke gezondheid gaan uiteraard ook samen en ik heb hierdoor ook een periode een flinke depressie doorgemaakt. Op een gegeven moment merkte ik natuurlijk wel dat het niet langer zo kon, en is de knop heel langzaam omgegaan. Zowel mentaal als fysiek. Aankomen gaat dan ook niet van de een op andere dag, hier heb ik wel een paar jaar over gedaan! En aan de onderliggende oorzaken heb ik ook lang en intensief moeten werken. Langzamerhand heb ik mijn zelfvertrouwen kunnen opbouwen en heb ik van mijzelf leren houden. Deze twee dingen waren toch echt het belangrijkste om weer hoopvol en krachtig in het leven te kunnen staan, en om die kilo’s ‘eraan te durven eten’. Want dat was in de praktijk toch wel waar het eerst op neer kwam! Beetje bij beetje kon ik door het aankomen in gewicht weer meer activiteiten oppakken, van sporten tot weekendjes weg en tot hele vakanties. En daar genoot ik enorm van, dan merk je wel hoe streng je voor jezelf bent geweest. Nu twee jaar geleden ben ik op een groepsreis naar Zuid-Afrika gegaan. Dit was voor mij best een grote stap en een spannend moment. De onbekende omgeving en het feit dat je opeens allemaal nieuwe mensen om je heen hebt, zorgde ervoor dat de controle in mijn ogen echt compleet verdwenen was, en dat ik me gewoon moest overgeven aan de reis zoals deze zou verlopen. Het eten zou natuurlijk ook allemaal anders zijn dan ik thuis gewend was, en onregelmatiger misschien. Ik zag deze reis dan ook als een soort ‘test’, om te kijken waar ik op dat moment stond. En, het is me ontzettend goed bevallen! Uiteraard waren er momenten waarop ik het lastiger had, maar we hadden een hechte groep reisgenoten en deze gedachten heb ik gelukkig met een aantal van hen kunnen delen, wat enorm hielp. De reis hielp me beseffen dat ik sterker was dan ik dacht, en hoe enorm waardevol het wel niet is dat je deze ervaringen gewoon in goede gezondheid kunt opdoen. Een eye opener dus! 

In eerste instantie vond ik het ook heel erg stom van mezelf en zonde van de jaren die ik wellicht heb ‘verspild’, door die eetstoornis. Zo zag ik het echt. Inmiddels kijk ik tegen dit laatste gelukkig wel anders aan.. ik merk dat ik enorm veel over mijzelf te weten ben gekomen in deze periode! Veel heb geleerd over mijn eigen lichaam, belang van gezondheid, leven met aandacht en bovenal je lichaam met al zijn functionaliteiten leren waarderen zoals het is. En enorm dankbaar zijn voor je gezondheid. Maar ook mentaal is de impact groot geweest. Ik ben nog steeds een ras-perfectionist die in een zekere mate geniet van controle houden 😉 Maaarrr ik kan dit inmiddels wel beter in balans houden, en ben zeker niet zo streng meer voor mezelf! 

Nu vraag je je misschien af, hoe is je relatie met eten nu? Nou, ik zal je vertellen.. beter dan ooit! Ik geniet énorm van mijn blog bijhouden en andere mensen inspireren met recepten. En kan mijn creativiteit kwijt in het bedenken en uitwerken van de recepten. En ik kijk enorm uit naar avondjes met vrienden met een lekker drankje en wat hapjes erbij, dat had ik een aantal jaar geleden niet kunnen denken! Of lekker zorgeloos met mijn familie kunnen eten, want die hebben natuurlijk ook wel wat met mij te verduren gehad in die lastige jaren..

Ik merk wel dat ik gevoelig ben voor periodes waar ik relatief gedurende lange tijd wat minder gezond eet. Dan is de behoefte aan gezond en voedzaam eten wel groot, en merk ik dat ik de neiging heb wat terug te vallen in mijn oude patronen, inclusief strenge ‘eetregeltjes’. Het is voor mij dan ook enorm belangrijk om een gezonde balans te houden tussen gezond eten en genietmomentjes! Jezelf wat gunnen en niet te streng willen zijn is zó enorm belangrijk.. en dat gun ik mezelf nu. En je lichaam na zo’n lastige periode weer sterker voelen worden en weer lekker kunnen sporten, dat is zó’n goed gevoel! Ik kijk uit naar wat de toekomst mij zal brengen en weet nu dat ik dit mentaal én fysiek 100% aankan, stay strong! Je bent prachtig. 

2 Comments

  • Bertha Boonenberg

    Hoi Romy,

    Wat fijn om dit te lezen nu het zo goed met je gaat. De periode waarin het niet goed met je ging, heb ik ook iets van meegekregen. Wat gunde ik je een mooier leven. Ik wens je een super mooie toekomst toe.

    Groetjes, Bertha.

    • Romy

      Hoi Bertha! Wat een ontzettend lief berichtje! Die tijd heb jij ook meegemaakt inderdaad.. bijzonder om daar nu zo op terug te kunnen kijken. Bedankt voor je lieve reactie!
      Groetjes Romy

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *